چگونه ظروف بیودگرداپل زباله را کاهش می‌دهند

کاهش دفع پسماندها با استفاده از ظرف غذای تجزیه‌پذیر آسان‌تر می‌شود — ظرفی که برای تجزیه شدن در طبیعت طراحی شده است. شرکت XXH Packing ادعا می‌کند که ظروف غذای تجزیه‌پذیری را از مواد با کیفیت بالا تولید می‌کند — نشاسته ذرت، نیشکر، الیاف و حتی کاه گندم. این مواد توسط میکروارگانیسم‌های خاک و کمپوست مانند باکتری‌ها و قارچ‌ها در بازه زمانی ۳ تا ۶ ماه به آب و دی‌اکسید کربن تجزیه می‌شوند. برخلاف ظروف غذای سنتی که از پلاستیک ساخته می‌شوند و صدها سال طول می‌کشد تا تجزیه شوند، ظروف غذای تجزیه‌پذیر بدون ایجاد فرآورده‌های زائد تجزیه می‌شوند. به عنوان مثال، یک ظرف غذای تجزیه‌پذیر که برای مصرف بیرون طراحی شده است، ظرف مدت چهار ماه می‌تواند در یک سطل کمپوست قرار گیرد و به خاکی سرشار از مواد مغذی برای گیاهان تبدیل شود. این نوع پسماند همچنین نیازی به دفع بلندمدت ندارد و بار وارد شده به محل‌های دفن پسماند را کاهش می‌دهد.

کاهش استفاده از ظروف پلاستیکی یک‌بار مصرف و در نتیجه کم‌تر شدن ضایعات پلاستیکی

ظرف‌های غذای بیودگریدبل جایگزین ظروف پلاستیکی یک‌بار مصرف می‌شوند و در نتیجه تولید و دفع ضایعات پلاستیکی را کاهش می‌دهند.

XXH Packing اشاره کرد که ظروف غذای یک‌بار مصرف پلاستیکی یکی از بزرگترین منابع ضایعات پلاستیکی در جهان هستند. میلیاردها عدد از این ظروف هر سال دور ریخته می‌شوند که بیشتر آنها به اقیانوس یا محل دفن زباله ختم می‌شوند. استفاده توسط کسب‌وکارها و مصرف‌کنندگان از ظروف غذای تجزیه‌پذیر به جای ظروف پلاستیکی می‌تواند به کاهش مشکل ضایعات پلاستیکی از منبع کمک کند. به عنوان مثال، یک رستوران که سالادها را در ظروف پلاستیکی سرو می‌کند و به ظروف غذای تجزیه‌پذیر تغییر دهد، می‌تواند ضایعات پلاستیکی خود را بیش از ۵۰۰۰ ظرف در سال کاهش دهد. هزینه محیط‌زیستی خالص ظروف غذای تجزیه‌پذیر نیز پایین‌تر است، زیرا برای تولید آن نسبت به ظروف پلاستیکی انرژی کمتری لازم است. XXH Packing معتقد است که اتخاذ فوری و گسترده ظروف غذای تجزیه‌پذیر در حل مشکل جهانی ضایعات پلاستیکی حیاتی است، زیرا این کار چرخه تولید پلاستیک و ضایعات مداوم آن را متوقف می‌کند.

اکثر ظروف غذای بیودگریده با انواع سیستم‌های کمپوست سازگار هستند و به کاهش پسماند کمک می‌کنند.  

اکثر ظروف غذای بیودگریده با انواع سیستم‌های کمپوست سازگار هستند، که این روش جلوگیری از ورود مواد آلی به محل دفن زباله است و به کاهش حجم کلی پسماند کمک می‌کند. شرکت XXH Packing اعلام می‌کند که ظروف غذای قابل کمپوست تأییدشده، از جمله آنهایی که استاندارد ASTM D6400 را رعایت می‌کنند، می‌توانند همراه با پسماند غذایی کمپوست شوند و بدین ترتیب دو نوع پسماند مختلف به محصولی مفید در پایان عمر خود تبدیل می‌شوند.

افراد می‌توانند ظرف غذای بیودگریده‌پذیر کمپوست جمعی را همراه با غذا درون آن به سطل کمپوست جامعه بیندازند. غذا و ظرف با هم تجزیه می‌شوند، برخلاف زمانی که باید از هم جدا شوند و در ظروف زباله معین (پلاستیک‌های دفن‌شده در محل دفن زباله، غذای کمپوست) قرار گیرند. این امر باعث افزایش تولید کمپوست و کاهش زباله‌های فرستاده‌شده به محل‌های دفن زباله می‌شود. استفاده بیشتر از ظروف غذای بیودگریده‌پذیر باعث کاهش تعداد ظروف پلاستیکی که آلودگی بالایی دارند و قابل بازیافت نیستند، به محل دفن زباله می‌شود. ظروف غذای بیودگریده‌پذیر و کمپوست‌شونده را می‌توان مکمل یکدیگر دانست، زیرا آنها به صورت هماهنگ با سیستم‌های مدیریت پسماند عمل می‌کنند و بازیابی مواد بیودگریده‌پذیر را به سطل کمپوست افزایش می‌دهند.

XXH Packing همچنین استدلال می‌کند که طراحی‌های قدیمی ظروف غذای بیودگرداپذیر ضعیف و ناپایدار بودند. ظروف پلاستیکی بیودگرداپذیر غذایی که می‌توان از آنها برای نگهداری، انباشتن و دوباره پر کردن با غذا و سایر مواد استفاده کرد. ظروف عایق‌بندی شده سوپ قادر به نگه‌داری مایعات داغ و غذا هستند. با طراحی مقاوم، این ظروف می‌توانند مایعات را بدون نشت نگه دارند و به عنوان درب برای سایر ظروف عمل کنند.

کاربران از هر واحد از ظروف غذای بیودگرداپذیر این شرکت به‌طور کامل استفاده می‌کنند و مواد با دوام آن باعث کاهش ضایعات ناشی از ظروف غذایی می‌شود که آسیب دیده یا شکسته می‌شوند. XXH Packing کنترل کیفیت سخت‌گیرانه‌ای بر روی ظروف غذایی خود انجام می‌دهد تا اطمینان حاصل شود که هر واحد به‌طور حداکثری کاربردی بوده و ضایعات کمی تولید می‌کند.

این ظرف بخشی از اقتصاد دایر است که هدف آن بستن چرخه عمر محصولات از طریق بهره‌وری بیشتر از منابع و ظرفیت تجدیدکننده در قالب سود مثبت است. در مقایسه با منابع فسیلی غیرقابل تجدید که پلاستیک از آنها ساخته می‌شود، اسید پلی لاکتیک یا PLA که ظرف غذای قابل تجزیه زیستی XXH Packing از آن ساخته شده، از منابع تجدیدپذیری به دست می‌آید که می‌توانند دوباره کاشته شوند و مکرراً برداشت گردند. این گونه ظروف غذای قابل تجزیه زیستی با جایگزینی اسید پلی لاکتیکی که توسط ظرف از محیط خارج شده، خاک را غنی می‌کنند. این امر هدف نشان دادن اصل توسعه پایدار در عمل را دنبال می‌کند. سیستم دایر و تجدیدکننده، فاقد اقتصاد خطیِ گرفتن-ساختن-دورریختن است. بلکه به جای آن، نیاز به استخراج مواد اولیه جدید را حذف می‌کند، پلاستیک‌های زائد را جایگزین می‌کند و ضایعات ناشی از چرخه عمر خود را کاهش می‌دهد.

با پیاده‌سازی در چارچوب مدل‌های اقتصاد دایره‌ای، یک ظرف غذای یکبارمصرف زیست‌تخریب‌پذیر راه‌حلی پایدار باقی می‌ماند که ضایعات را نه یک بار، بلکه به‌طور مداوم در طول چرخه حیات کامل خود کاهش می‌دهد.